Je slaaphouding bepaalt of je lichaam 's nachts herstelt, of dat je nek acht uur lang in een te ver uitgerekte yogahouding blijft steken.
Als je op een klassiek kussen slaapt, wijken je nekwervels af van hun natuurlijke positie. De spieren worden overstrekt en moeten de hele nacht vechten.
Deze constante spanning creëert een enorme druk, vooral op de overgang tussen de nek en de schedelbasis, en in de nek zelf.
En deze druk treft vooral vier kleine spieren bovenaan de nek - de zogenaamde suboccipitale spieren.
Deze spieren functioneren heel anders dan de rest van het lichaam.
Ze hebben tot 300 keer meer positiesensoren dan je grote spieren.
Hun enige missie: je hersenen vertellen waar je hoofd is.
Maar jaren van overbelasting hebben deze spieren chronisch gespannen gemaakt. En als je in een verkeerde houding slaapt, blijven ze onder constante spanning staan.
8 uur spanning. Elke. Nacht.
En dit is precies wat artsen een "sensorische misinterpretatie" noemen - je hersenen ontvangen niet-gesynchroniseerde signalen.
Je oren zeggen: je bent stil.
Je ogen zeggen: je bent stil.
Maar je nek schreeuwt: FOUT.
Het resultaat? Duizeligheid.
Bovendien irriteert de spanning rond C1-C2 je nervus vagus - de zenuw die de hartslag, de spijsvertering en je vecht-of-vluchtreactie regelt.
Je hart slaat op hol. Je voelt je zonder reden angstig. Je kunt gewoon niet ontspannen.
En 's ochtends? 's Ochtends zijn de symptomen op hun hoogtepunt.
Je voelt je duizelig. Instabiel. Uitgeput nog voordat de dag begonnen is.